هر دم گاه دلم هوای نوشتن میکند.دلم هوای نقاشی میکند. اما امان از این یکسال که زندگی را فقط برای خودش میخواهد!!!! و مجال ذوق هنری نمایاندن نمیدهد. فقط حکم میکند درس بخوان . امروز مطیع فرمان او پیش میروم امیدوارم اگر تمام شد و گذشت و گشتم و از آرشیو این نوشته را پیدا کردم لبخند بزنم...:)

شب،کلمه ای ک با تمام ساده گیش همچنان همان غریبی و شگفتی را دارد. مفهومی بی پایان پر از تاریکی و سکوت.جایی میان زمین و آسمان در برابر غظمتش و تمام تعلقات مبهمش ب فکر فرو میروی. ب سکوتش گوش میدهی و ب سا